اسطوره های ژاپن
کشتی سومو اولين شکل هنرهای مبارزاتی دست خالی کشورژاپن است و به سال 500 ميلادی بر ميگردد. حتی در اسطوره های کشور ژاپن از مبارزات دو خداوند که تاکميناکاتا نوکامی  ( no kami Takeminakata ) و تاکميکازوچی نوکامی ( Takemikazuchi no kami  ) نام داشتند و  درگير يک مبارزه قوی شدند  نام برده شده است  و داستان ديگر مربوط به کشتی ميان دو خداوند  نومينو سيکون نو ميکوتو ( Nomino sikune No mikoto  ) و تايما نوکهايا ( Taima Nokehaya ) اشاره کرد که اين مبارزه اولين مبارزه ميان خدايان بود . داستانهای اينچنينی در اسطورهای کشور ژاپن آمده است که خود نشان دهنده حضور هنهای مبارزاتی دست خالی در اين کشور ميباشد.
در سال 607 در دوران سلسله سو اولين نماينده رسمی دولتی کشور ژاپن وارد چين ميشود و امپراتور سلسله تانگوارد مذاکره ميشود واز اين طريق نفوذ چينيان در  کشور ژاپن شروع ميشود واعتقاد بر اين است کههنر مبارزاتی چوان فا 0کمپوچينی ) در اين زمان به ژاپنيها معرفی شده است.
در اين دوره از زمان  هنرهای رزمی بسياری در ژاپن وجود داشته اند که ممکن است تحت تاثير چوان فا قرار گرفته باشند. اما چوان فا موجود در ژاپن توسط ژاپنيها توسعه نيافته است و اين بدليل ساختار اجتماعی کشور ژاپن است. در اين زمان طبقه بندی اجتماعی خاصی در کشور ژاپن وجود داشته است بطوريکه فقط طبقه اشراف و سامورايها ميتوانستند از تعليمات مبارزات با سلاح و بدون سلاح بهره مند شوند.
سامورايها مورد احترام مردم بودند چرا که آنها از مردم و حکومت دفاع ميکردند. از سامورايها انتظار ميرفت که دارای رفتار محترمانه ای باشند و ساستهای دولت ژاپن باعث شده بود که طبقه سامورايها از  يک قداست خاص وقدرت بالايي بهره مند باشند   بطوريکه عضو خانواده سامورايها بودند احترام وحق ومواجب عمرانه ای را بندبال داشت مگر اينکه سامورائی گناهکار شناخته شود که در اين صورت او وخانواده اش از کزامات دولتی منع ميشدند.
سامورايها بطور دائم هنر استفاده از سلاح و مبارزات با سلاح را برای بهتر شدن تمرين ميکردند ودر ان زمان مردم عادی نميتوانستند از هنر استفاده از سلاح بهره مند شوند . از اين رو هنرهای رزمی توريته , آشيکری و بعدها ياوارا و جوجيتسو توسط پليسان در رده های پايين تر تمرين ميشده است .
شرايط استفاده از سلاح در ژاپن و اکيناوا  در اين دوره  از زمان مشابه يکديگر بوده است.
در دوران حکومت سو و سلسله تانگ  نمايندگان چينی و ژاپنی براهتی ميتوانستند بين اين دوکشور تردد کنند  ودر اين زمان آئين  بودا وراد ژاپن شده بود و در بينمردم از احترام خاصی بهره مند بود . در دوران حکومت هيان ( Heian ) سالهای 794-1184 بسياری از راهبان بودائی که تعليمات رزمی را بخوبی آموخته بودند بعنوان حاکمان محلی منصوب شده بودند و حکمرانی ميکردند و بسياری از آنها به عنوان باديگارد با تاجران کيوتو همراه بودند. با رواج  بوديسم در بين مردمعابد بودائی  از فدرت بسياری برخوردار شده بودند بطوريکه اين معابد در بعضی مواقع درفعاليتهای   سياسی دخالت واظهار نظر ميکردند  و بدليل محبوبيت بودا در بين مردم سامورائيها  و حکمرانان دولتی حق تعرض به راهبان بودائی ومعابد  را نداشتند. بسياری از معابد بدليل وجود دسيسه های  سياسی فعاليتهای مذهبی خود را  مستقل و در خفا اداره و اجرا ميکردند.
بسياری بر اين باورند که هنرهای رزمی در دوره از  زمان در ژاپن رشد وتوسعه يافته است  , ودر زمانی که   جنگ و نبرد بوسيله سامورا ئيها تصميمگيري و اداره ميشد و هنرهای رزمی بوسيله راهبان بودائی تمرين و توسعه يافت .