روشهاي اقزايش قدرت در كاراته
قدرت حداکثر نيرويی است که توسط يک گروه عضلات و آنهم برای يک بار به نمايش گذاشته ميشود. قدرت يکی از موارد مشخصه توانمندی جسمانی كاراته كا  است و جهت اجرای تکنيکها مورد استفاده قرار ميگرد و برای افزايِش قدرت روشهای ايزومتريک , ايزوتونيک و ايزوکنتيک بکارگرفته ميشود.

روش افزايش قدرت ايزومتريک ( ايستا – قدرتی )
در اين روش عضله در مقابله با قدرت  در شرايط انقباض دارای طولی ثابت است  و طول آن تغيير نميکند , برای مثال هل دادن ديوار يک روش تمرينی قدرتی است.
در روش ايزومتريک بايستی فشار تمرين را مد نظر داشت و اين روش از تمرين برای بيماران قلبی و افراد مسن خطرناک است.  تمرينات ايزومتريک بايستی با حداکثر نيرو انجام شود و مدت انقباض 5 تا 6 ثانيه است و زمان بازگشت از حالت اوليه ايزومتريک از ايزوتونيک بيشتر است. ايزومتريک را ميتوان هر روز تمرين کرد و اگر مدت انقباض زياد شود مدت استراحت هم بايستی زياد شود . زمان استراحت سه برابر مدت انقباض است.
روش افزايش قدرت ايزوتونيک
در اين روش عضله در شرايط انقباض طولش تغيير ميکند و دائما کم و زياد ميشود . هنگاميکه که طول عضله کاهش مييابد قطرش بايد اضافه شود و افزايش يابد.
در تمرينات ايزوتونيک:

1. حرکت باِيستی در دامنه حرکتی مفصل انجام شود.
2. حرکت بايستی به ارامی انجام شود تا قدرت بيشتر شود.
3. در هر مرحله مقدار وزنه افزوده شود.
4. شروع کار به 6 حرکت در هر ست و در پايان 10 حرکت در هر تست
5. استراحت سه برابر مدت تمرين است

روش افزايش قدرت ايزوکنتيک
اين روش تمرين همانند ايزوتونيک بوده که صرفا بايد سرعت را ثابت نگه داشت و مقاومت تغيير کند و چون در تمرين نميتوانيم سرعت را در طول حرکت مفصل ثابت نگه داشت بايد برای تمرين ايزوکنتيک از دستگاه استفاده شود.
روش افزايش قدرت پلايمتريک
اثرات فيزيولوژيکی تمرينات قدرتی
با اجرای تمرينات قدرتی بروی  عضله از لحاظ فيزيولوژی تغييراتی در عضله ايجاد ميشودکه عبارتند از : 

1. بر اثر تمرينات قدرتی قطر تارهای عضلانی افزايش ميابد.
2. تعداد تارهای عضلانی افزايش خواهد ِيافت اما افزايش قطر به مراتب بيشتر از افزايش تار عضلانی است.
3. بر اساس تمرينات قدرتی اکتين – ميوزين و مايو گلوبين عضلات افزايش مييابد.
4. در تمرينات قدرتی تعداد مويرگهای عضلانی برای خون دهی بيشتر افزايش ميابد.
5. ميزان کلی کوژن و ATP در عضلات آفزايش ميابد.
6. ارتباط بين عضلات موافق و مخالف بيشتر ميشود.

استقامت در كاراته
استقامت عبارت است از توانايي و مقاومت  بدن در برابر خستگی که به دو نوع است : استقامت موضعی و استقامت عمومی
استقامت موضعی : اين نوع استقامت مربوط به عضلات است و شامل  توانايي يک گروه از  عضلات برای انجام کاری مداوم است. با کسب استقامت عضلانی هماهنگی بهتر , ضريب متابوليسم بيشتر , جذب اکسيژن بالاتر , مصرف اکسيزن سلولی بهتر , افزايش گلیکوژن در عضلات بالاتر , تعداد ميوگلوبين و ميتوکندری نيز بيشتر خواهد شد.
استقامت عمومی :
توانايي انجام فعاليتهای متعادل يا نسبی در مدت زمان زياد است که بايد اکسيژن مورد نطر جذب و توسط خون به کليه سلولها منتقل شود. نکته مهم اين است که فشار تمرين در اين شيوه کار 50 درصد است.  

اثرات فيزيولوژيکی تمرينات استقامتی

1. تونسيته عضلات بالا ميرود ( انقباض خفيفی که که در عضلات وجود دارد ).
2. ورزشکاران استقامتی نسبت به اسيد لاکتيک مقاوم خواهند شد.
3. تمرينات استقامتی زمان تحريک پذيري را کم ميکند پس عکس العمل بهبود پيدا ميکند.
4. بدليل کار استقامتی ذخائر عضلانی و گليکوژنی , ATP , عضله زياد ميشود.
5. براساس تحقيقات انجام شده 3 جلسه تمرين  استقامتي در هفته بهترين اثر را دارد.
6. با تمرين استقامت عضلانی تنفسي  و ريتين تقويت شده و تعداد تنفس کمتر و حجم کل هوا افزايش پيدا ميکند.
7. با تقويت عضله قلب بخش مِيو کارد قوی شده و حجم ضربدری زياد و ضربان قلب کمتر شده و بازدم قلب افزايش پيدا ميکند.
8. با بهبود کار قلب و تنفس ضريب متابوليسم بالا مِيرود.

چگونگی تمرينات استقامتی
حداکثر استقامت در 8 هفته بدست ميآيد اما اکثرا قدرت بين 8 تا 12 هفته بدست ميآيد . فشار تمرين استقامتی در ابتدا 50 درصد است بهترين ضربان قلب 200 بايد استقامتی را با 120 ضربان شروع کند و تمرين کند . حداکثر فشار تمرين استقامتی حداکثر 70 درصد ضربان قلب مِباشد برای اينکه شما 60 درصد ضربان قلب ورزشکار را تعيين نماييد بايد حداکثر ضربان قلب ورزشکار را بدانيد لذا از فرمول زیر استفاده ميکنيد:
مردان :     حداکثر ضربان قلب = سن – 220
زنان :       حداکثر ضربان قلب = سن – 230
مثال :  برای يک مرد 20 ساله :    120= 60% * 200 = 20-220

تست کوپر :
ورزشکار به مدت 12 دقيقه فعاليت دويدن سبک را اجرا ميکنند و جنانچه خسته شوند ميتوانند در بين مسير راه بروند و مجددا دويدن را ادامه دهند ولی بهيچ عنوان حق ايستادن را ندارند سپس فاصله طی شده توسط ورزشکاران با جداول زير بررسی مِشود و کار ارگانيکی دستگاه گردش خون و تنفس مشخص خواهد شد.

مردان	12 تا 19 سال	20 تا 29 سال
خيلی ضعيف	2019 متر	1962 متر
ضعيف	2204-2091 متر	2107 – 1962 متر
متوسط	2510 – 2220 متر	2397 – 2123 متر
خوب	2767 – 2526 متر	2638 – 2413 متر
بسيار خوب	2992 – 2783 متر	2821 – 2654 متر
عالی	2992 متر	2847 متر
زنان	13-19 سال	20-29 سال
خيلی ضعيف	1609 متر	1544 متر
ضعيف	1609 -1898 متر	1785- 1544 متر
متوسط	2075-1914 متر	1962 – 1802 متر
خوب	2300 – 2091 متر	1256-1972 متر
بسيار خوب	2429-2316 متر	2332-2172 متر
عالی	2445 متر	2349 متر